
در سال 1996، مارچلو ماسترویانی در مورد زندگی به عنوان یک بازیگر صحبت می کند. این یک خاطرات حکایتی و فلسفی است که از موضوعی به موضوع دیگر در حال حرکت است و کاملاً آگاه است که مردی "در سن خاصی" به گذشته نگاه می کند. او داستان هایی در مورد فلینی و دی سی می گوید ...