
در سال 1912، ویلهلم اوهده، مجموعه دار آلمانی، آپارتمانی را در سنلیس اجاره می کند تا بنویسد و از زندگی پاریسی استراحت کند. او یک خانم نظافتچی 48 ساله به نام اسرافین را استخدام می کند. مدتی بعد، او متوجه یک نقاشی کوچک روی چوب در یک خانه مشهور محلی می شود.