زندگی روزمره کودکان در سکونتگاه کومل در دهه 1970 از طریق نقاشی های رنگارنگ خودشان به تصویر کشیده شده است که با کمک معلمان هنر متحرک شده اند و واقعیتی بی رحمانه و بازیگوش را آشکار می کنند.